هنرهای رزمی نین جوتسو نینجا کرج

پوما (مقاله)

اصطلاحی که در میان نین جوتسو کاران ایران باب شده است به نام پوما(puma) که آن را ا پلنگ سیاه می نامند و نماد نینجا می باشد.اینکه آیا در نقاط دیگر دنیا پوما نماد نینجا هست یا نه مهم نیست اما به کار بردن نام پلنگ سیاه برای پوما اشتباه است زیرا پوما حیوانی است تقریبا زرد رنگ که آن را شیر کوهی نیز می گویند که از خانواده گربه سانان می باشد و معمولا در کوهستانهای آمریکا زندگی می کند.

این حیوان به دلیل پرشهای بلند و چابکی زیاد، معروف است در حالیکه پلنگ سیاه نوعی پلنگ می باشد که وقتی به سن بلوغ می رسد نوک مو هایش به رنگ سیاه در می آید و مانند پوما حیوانی درنده ومخفی کار می باشد اما روش شکار آنها با هم متفاوت است در حقیقت این دو حیوان از یک خانواده می باشند.

+نوشته شده در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت21:49توسط علیرضا |

او کیست؟

سلام به همه هم رزمان گلم خوبین؟

یه مطلب در یکی از وبلاگ ها دیدم گفتم شما هم ببینید دربارش نظر بدین بگین که او کیست؟

********************

به راستی او کیست؟

هیچ یک از بوکسور ها، جودو کارها، آیکیدو کارها، کشتی گیرها، وینگ چون کار ها، سامورایی ها و

غیره رزمی کار ها نتوانستند در مقابل او بیش از چند ثانیه دوام بیاورند ؟؟؟!!!(البته به هیچ یک از رشته

های رزمی جسارت نمی کنما)

او همه را به طرز عجیبی شکست می دهد!!!

اما با این حال او با هیچ کس در گیر نمی شود!!!

او خیلی سریع است(حتی در دویدن و فرار کردن)

او در نا پدید شدن استاد است!!

او طبیعت را خانه خود می داند به طوری که هرگاه اراده کند می توتند جزئی از طبیعت باشد(دمش

گرم)

هیچ کس از اعمال و کار های او سر در نمی آورد!!

او یک استاد است در همه کارها .....

او قادر به سم ساختن و حتی به راه انداختن دود و آتشی مرگبار است!!

او به صورتی در آب شنا می کند که هیچ کی متوجه صدای شنای او نمی شود!!

استاد صعود هر قله است!!

هیچ دری در مقابلش بسته نمی ماند!!

در شمشیر زنی نیز ماهر است!!

استاد تغییر چهره و صدا می باشد!!

از هیچ چیز نمی ترسد و این از عوامل موفقیت است!!

هیچ کیس نمی تواند او را فریب دهد چون بسیار عاقل و سریع است!!

اگه گفتین او کیست؟

+نوشته شده در شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت8:50توسط علیرضا |

پند های سنتی نینجوتسو

با سستی و کسالت بجنگید.

هرگز از خودتان ترس نشان ندهید.

هرگز فرصت یادگیری را از دست ندهید.

با قلبی خیر خواه یاد بگیرید و یاد بدهید.

همیشه با وقار و متانت خود را حفظ کنید.

با قلبی قوی و روحیه شاد ، آموزش ببینید.

شمشیر تیز به دست نینجای شجاع داده می شود.

همیشه دانشتان را در برابر ندانسته ها محکم کنید.

هرگز سلاح خودتان را در اختیار افراد ی تجربه نگذارید.

همیشه آرام راه بروید.آرام حرف بزنید و بیشتر فکر کنید.

همیشه نظافت و نظم را در سلاح و جسم و روح رعایت کنید.

هنگامی که خشم حرف می زند، عقل چهره خود را می پوشاند.

همیشه به طور مدام تمرین کرده و تمرین را به آهستگی آغاز کنید.

هرگز اجازه ندهید قلبتان از هوی و هوس،لذت و وابستگی ها تاثیر پذیرد.

شجاعت پایه فضائل است.کسی که شجاعت ندارد، فضائل در او تکمیل نخواهد شد.

اقتباس از کتاب نینجوتسو وایران

+نوشته شده در چهارشنبه بیست و چهارم بهمن 1386ساعت18:58توسط علیرضا |

بیوگرافی بروسلی،جت لی،جت لیو و جکی چان

بروسلی در 26 نوامبر در سان فرانسیسکو به دنیا آمد اما در هنگ کونگ بزرگ شد. در آن هنگام پدرش هوی چوئن لی که یک خواننده اپرای چین بود به سواحل شرقی آمریکا مسافرت کرده بود و مادرش گریس در سواحل غربی آمریکا به همراه دوستانش مانده بود تا چهارمین فرزندش(بروس) را به دنیا بیاورد. این بچه (بروس) توسط والدینشان جون فان نامیده شد (به معنی همیشه در سان فرانسیسکو) اما پزشکی که او را به دنیا آورد نام انگلیسی بروس را بر او نهاد. بعد از 5 ماه بروس والدینش به هنگ کونگ بازگشتند اما قبل از آ« او حضورش را در سینما مسجل کرده بود. او به عنوان یک نوزاد در فیلم آمریکایی دختر شهر دروازه طالیی شرکت کرده بود. وقتی خانواده بروس به هنگ کونگ بازگشتند هوای گرم و مرطوب آنجا روی تندرستی بروس اثر گذاشت.او خیلی ضعیف و بیمار شد به طوری که مادرش مجبور بود دائما از او مراقبت کند. اما بعد از اینکه سلامتی خود را بازیافت قوی و پر جنب و جوش شد و این ویزگی را تا آخر عمرش حفظ کرد. وقتی بین دوستان و بستگانش بود همیشه توجه دیگران را به خود جلب می کرد، ادا در می آورد و جست و خیز می کرد. یک لحظه آرام و قرار نداشت و همین ویزگی بعدها برای اومشکل آفرین شد درسال 1970 وقتی به طورنادرست باوزنه تمرین می کرد آسیب جدی به کمرش وارد آمد پس ازاینکه پزشک بروس رامعاینه کرد به اودستورداد استراحت مطلق کند اما او بی قرار بود وبیشتر اوقات را استراحت نمی کرد برای مدتی به نظر می رسید که هرگز خوب نخواهد شد وقتی دوستانش به عیادت او آمدند خیلی به وجد آمد وشروع کرد به زدن لگدهای بلند ومشتهای سنگین وموقعی دست ازاین کارکشید که درد کمرش دوباره آغاز شد دراوایل نوجوانی بروس مجبور شد مرتب مدرسه اش را عوض کند گرچه معلمان او رادوست داشتند اماچنانکه مادرش می گوید:((بروس مرتب بابچه های دیگر دعوا راه می انداخت ))مدتهابعد ازآنکه درسش راتمام کرده بود هنوز داستان او سرزبانها بود وبه عنوان فردی قلدر ودردسر آفرین ازاو یاد می شد. بروس که پسر لاغر ونحیفی بود می گوید:"هنگام دعوا من همیشه جلو گروه بودم. بهترین اسلحه ای که در مدرسه داشتیم زنجیر هایی بود که از داخل بشکه ها پیدا می کردیم در آن روزها بچه ها به انواع سلاح ها مجهز بودند حتی به کفشهایشان تیغ وصل می کردند. اکثر مردم بروس لی را به عنوان یک ستاره سینما و همین طور یک استاد بی نظیر تکنیک های رزمی می پندارند اما از آنجایی که بروس لی دارای احساسات و تعصبات شدید و بخصوصی بود ، لذا او وارد دانشگاه شد تا به تحصیل در رشته فلسفه بپردازد. البته اکثر مردم مسلما اولین کتابی که بروس لی نوشت و فلسفه هنر دفاع شخصی نام داشت می شناسد ، جالب است بدانید که بروس لی اولین بار در حین ارائه یک سخنرانی فلسفی در دانشگاه بود مه با همسرش لیندا آشنا شد.

برو سلی و سینما

او یکی از قهرمانان افسانه ای فیلم های رزمی است . بروسلی پیش از آنکه ستاره فیلم های رزمی باشد ، یک استاد توانا در هنر های رزمی است.و اگر همین توانایی واستعداد نبود هرگز افسانه بروسلس تحقق پیدا نمی کرد .بروسلی همچنین یک بازیگر ادیب و دانشمند بود .قدرت بازیگری بروسلی مرزهای سیاسی را در می نوردد و دوست و دشمن را یکسان به تماشای فیلم هایش می کشاند.هنر نمایشی اش تحسین همگان را بر می انگیزد. هرچند او اولین بازیگر هنر های رزمی نیست، اما توانست شاهکارهای جاودانه ای در سینما از خود به جا گذارد. بروس لی هزاران بار مرگ را به چشم خود دیده بود. سالهای متمادی مرگ در پی او بود تا اینکه در روز شوم 20 جولای 1973 در سن 32 سالگی او را به کام خود کشید. از زمانی که در نقش کاتو در سریال تلویزیونی زنبور سبز به شهرت رسیده بود نام وی همواره قرین مبارزه و مرگ شده بود. دائما شایعاتی پخش می شد مبنی بر اینکه او با 10 نفر مبارزه کرده و پس از کشتن سه چهار نفر از ولگردها و او باش زخمی یا به قتل رسیده است. بروس از هیچ کس نمی ترسید ، آن قدر به توانایی های خودش اطمینان داشت که از هیچ مبارزه ای رویگردان نبود.

۲ تا عکس از بروسلی

جکی چان

جکی چان یکی از محبوب ترین چهره های سینمایی است. او می گوید که در خانواده فقیری در هنگ کنگ به دنیا آمد و خانواده او به قدری فقیر بودند که او را به یک زوج پولدار انگلیسی، فروختند ، و در نتیجه او تنها نان آور خانواده شد.جکی در سن هفت سالگی در"انستیتوی تحقیقاتی اپرای چین نام نویسی کرد و به مدت ده سال در اپرای چین تحت تعلیم فشرده و سختی در زمینه آکروبات و ورزشهای رزمی قرار گرفت. در نوجوانی، اولین فیلم خود را بازی کرد و تا سن 20 سالگی حدود 25 فیلم بازی کرد. او در نقش بدل در فیلم ها ظاهر شد و بعد ها، به عنوان جانشین بروس لی نام بردند. او اوایل در نقش های بسیار جدی بازی می کرد بعدها جکی در فیلم های خنده آور بازی کرد و به چهره ای محبوب و مشهور مبدل گشت.او در سال 1987 به بعد ، فیلم نامه ها را خود می نوشت و کارگردانی می کرد. .جکی با وجود اینکه در آسیا و اروپا معروف شد ولی در آمریکا به دل های سینما رخنه نکرده بود. او در یکی از فیلم هایش رامبل در برانکس تماشاچیان را بازی خود مبهوت کرد و به دل های انگلیسی زبانان راه یافت. چان با بازی در دو فیلم ساعت شلوغی و ظهر شانگهای ، جکی در نقش یک محافظ سلطنتی بازی می کرد که برای یافتن دختر امپراطور ربوده شد ، به آمریکا سفر می کند تا او را نجات دهد.جکی چان یک سزیال به نام ناجراهای جکی چان برای بچه ها تهیه دیده مه همراه خواهر زاده یازده ساله خود ، به کشورهای مختلف سفر می کند تا هفت دیو را که در صدد تسخیر دنیا هستند، دستگیر کنند.

*یک سوال از جکی چان: اگر هنر پیشه نبودی، دلت می خواست چه کاره می شدی؟

* من واقعا دلم می خواست یک پاسبان می شدم ، به همین دلیل داستان های من در مورد ماموران و پاسبانان است زیرا عقیده دارم مه آنها واقعا می توانند کمک کنند با اینکه یک ارتشی بودم و از میهنم دفاع می کردم.

۱عکس از جکی چان

برای دیدن بیوگرافی جت لی و جیمز لیو به ادامه مطلب بروید

ادامه مطلب

+نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت10:49توسط علیرضا |

تاریخچه و معرفی هنر های تای چی،کونگ فو پرتو آ،سانداوانگ،تکواندو،چی کونگ،جودو،وینگ چونگ و موی تای

معرفی تای چی

تای چی یا چی چوان(Tai Cha Chuan) نوعی ورزش رزمی چینی است که برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می شود.این ورزش در رده ورزش های رزمی ملایم (Soft Martial Arts) قرار دارد و باعث می شود تا عظلات بدن با انجام تمرینات ساده، انعطاف پذیر و قوی شوند. درست بر عکس ورزش های رزمی سخت که با فشار و شدت تمرین عضلات را تقویت می کنند. تمرینات و نرمش های تای چی چوان با حرکات کند، ارام و معمولا به صورت گروهی هنگام صبح انجام می شود . متخصصین این ورزش معتقدند که تمرینات تای چی به صورت دسته جمعی اثر بهتری نسبت به تمرینات فردی آن دارد. این ورزش چینی در خود کشور چین از طرفداران زیادی برخوردار است، بطوریکه تقریبا تمام پارک های کشور چین ، صبح ها مملو از افرادی هستند که در حال تمرین تای چی می باشند.

فواید تای چی

از فواید عمده تای چی می توان به تقویت عضلات بدن، انعطاف پذیری نرم عظلات، تمرکز و آرامش فکری(Meditation) تقویت روحی و عصبی و آموزش دفاع شخصی اشاره کرد.

تحقیقات به عمل آمده نشان می دهد که تای چی قادر است تا بیماری های شدید ، مزمن و حتی زنتیکی رت درمان کند. برای مثال با تمرین تای چی می توان امراض قلبی را درمان و یا از بروز آنها جلوگیری کرد. همچنین این ورزش می تواند استرس که عامل بسیاری از بیماریهاست را از بین ببرد. تمرینات تنفسی این ورزش همچنین می تواند به سالم ماندن ریه و بهبود جریان گردش خون در بدن نیز کمک کند. آهستگی و نرمی در تمرینات تای چی باعث می شود تا تمرکز فکری بالا رود که این مساله خود به کنترل دستگاه عصبی فرد در شرایط بحرانی و فشار های عصبی بسیار کمک می کند. آمار نشان می دهد که افرادی که تای چی تمرین می کنند کمتر عصبی شده و حتی از دروغ گفتن می پرهیزند. توصیه می شود که با آموختن این ورزش ، هر روز آنرا تمرین کنید. برای آموزش اول لازم است تا باسبک های آن آشنا شوید.

تاریخچه چی کونگ

تاریخچه چی کونگ به بیش از پنج هزار سال پیش باز می گردد.تا کنون نامهای دیگری نیز بر آن نهاده اند مثل:دائویین(ایجاد انرزی حیاتی در بدن)تونا(دم و بازدم)، دواچان (نشست تمرکزی)و ... . این سبک توسط افراد مذهبی بخصوص به منظور افزایش آرامش روانی ، ارتقا تناسب جسمی و طول عمر تمرینشده است اسناد و مدارک چینی درباره چی کونگ بسیار زیاد است . در طول چند هزار سال تمرین ، یک سیستم کاملی از شیوه های تمرین و تئوری ها شکل گرفت و وازه چی کونگ در سال 1950 ابداع گردید. اولین معنی "چی" تنفس هوا و بازدم توسط شخص می یاشد ، که به طور کلی و مستقیم با کارکرد های بدن انسان سرو کار دارد دمین معنی آن بخش های از بدن همچون بافت ها و اندام انسان را در بر می گیرد مه آنها را به یکدیگر متصل ساخته و ایجاد ارتباط می نماید.اهمیت چی را از یک سخن قدیمی می توان سنجید."یک مرد با رشد چی زنده است و وقتی که چی از بین برود عمر او از بین رته است" سومین معنی ان ماده ای ریز در بدن انسان می باشد چی بر خلاف پوست ،استخوان ، خون و مو به چشم دیده نمی شود اما جوهر اصلی زندگی بشر را تشکیل می هد. نمرینات چی کونگ در رشد این ماده بسیار مهم می باش ، بنابر این نیروی حیات فرد و طول عمر او را افزایش می دهد.

*تکواندو*

تکواندو یک هنر رزمی کره ای ویکی از ورزشهای المپیکی است.این رشته دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان هنرهای رزمی در سراسر دنیاست.

فنون تکواندو از ورزشهای سنتی تاریخ کره استخراج وپس از جنگ جهانی دوم با تلاش مستمر اساتید هنرهای رزمی کره جنوبی در قالب یک ورزش رزمی مدرن به دنیای هنرهای رزمی عرضه شده است.

اگر چه ورزش تاثیراتی از کاراته پذیرفته وشباهتهایی نیز با برخی سبک های جنوبی کونگ فو در آن به چشم می خورد ،اما استیل خاص این رشته دفاعی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت استو بر حفظ فاصله فیزیکی با دشمن وطراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد،آن را از تمام سبک های رزمی موجود متمایز می کند.

تاریخچه تکواندو

قدمت این رشته به گواهی دیوارنگارها و نقاشی های به جا مانده در مقبره های "کاگچوچونگ"و "موبونگ چانگ" در کره شمالی به 20 قرن پیش می رسد. در یکی از این تصاویر مردی در حال اجرای یک فن دفاع با دست ترسیم شده که کاملا مشابه ضربه اول گول ماگی( دفاع بالا) در تکواندو است. همین موجب شده تا تکواندو تاریخی کهن تر از سایر ورزش های مرسوم در شرق آسیا مانند کاراته و کونگ فو داشته باشد.

شواهد قبلی اعتمادی وجود دارد که شکل امروزین تکواندو از رشته های رزمی "سویاک" و "تکوان" که در دوران حکومت سلسله گوچوریو در در شمال کره تمرین می شده ، اقتباس شده است. در این دوران اهمیت زیادی به تواناییهای جنگی داده می شد ومسابقات منظمی برگزار می شد ،شامل؛رقص با شمشیر،تیراندازی،نبرد تن به تن،مبارزه ای که در آن دو نفر با شکستن یخ روی دریاچه وارد آب سرد شده و به مبارزه می پرداختند.

در دوران پادشاهی سیلا که بر بخشهای جنوبی شبه جزیره کره حکم می راند نیز توجه خاصی معطوف هنرهای رزمی بود .در این حکومت سازمانی نظلمی،آموزشی،اجتماعی به نام هوارانگ دو وجود داشت ،آموزش انواع هنرهای رزمی به ویژه سوباک نیز از این جمله فعالیت های این سازمان بود.

اگر چه در این دوران هوارانگ دو فنون گلاویزی وضربات دست فراوانی را وارد سوباک کرد،اما پس از ان میل چندانی به تمرین این نوع فنون در کره وجود نداشت و این رشته به شکل اولیه آن که بر مبنای ضربه زدن وجلوگیری از نزدیک شدن دشمناستوار بود ،ادامه یافت .تکنیک های گلاویزی سوباک که یوسول نامیده می شد،بعدها با ورود به ژاپن پایه گذار ورزش جودو شد.

تمرین هنرهای رزمی در زمان امپراطوری قدرتمند کوریو(935 تا 1392) نیز رواج زیادی داشت،در جشنهای سالانه گوناگونی که در این سلسله برگزار می شد،علاوه بر ورزشهای رزمی به مسابقات کشتی وچوگان نیز بهای زیادی داده می شد. آموزش هنرهای رزمی کره ای در این دوران به طور مخفیانه در مناطق کوهستانی صعب العبور توسط گروه های کوچک ادامه داشت.

تکواندو مدرن (تاپ تکواندو)

پس از پایان جنگ وآزادی کره ورزشهای رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته های ژاپنی همانند کاراتخ،کندو جدو آمیخته شده بود ،در عین حال بسیاری از رزمی کاران کره هم با اموختن هنرهای رزمی چینی آنها را وارد کره کرده بودند. در آن زمان بیشتر اصطلاح های تانگ سودو و کونگ سو دو برای نام گذاری ورزشی که نعدها به تکواندو معروف شد،به کار می رفت.

تلاش برای باز سازی تکواندو وباز گرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره ومحبوبترین سبک رزمی در سراسر دنیا شد:اولین بار به صورت رسمی در اواسط دهه 1950 گروهی از نظامیان کره ای با هم تصمیم گرفتند این ورزش را که آمیزه ای از حرکات آزاد دست و ضربات پا است سازماندهی کنند که پس از آن به تکواندو معروف شد که به سرعت در طول 30 سال اخیر به یکی از موثرترین وکاربردی ترین شیوه های دفاع شخصی بدون استفاده از سلاح سرد و گرم تبدیل شد،و امروزه بسیاری از ما به راحتی آن را در طی دوره های کوتاه مدت آموزشی فرا می گیریم.

این ورزش در ایران ،آمریکا واروپا نیز هواداران خود را دارد و در میان امریکاییها و بویژه سیاه پوستان بسیار طرفدار دارد و مانند سایر رشته های ورزشی در کوتاه ترین زمان ممکن جای خود را در میان آنها پیدا کرده است.

موی تای ـ بوکس تالندی

موی تای یکی از کار آمد ترین هنرهای رزمی وروش دفاع از خود است که در آن به بهترین شکل از ضربه های مشت ،آرنج ،و زانو و پا استفاده می شود. موی تای یا به بیانی دیگر بوکس تایلندی که در زبان انگلیسی تای بوکسینگ نامیده می شود، هنر رزمی وملی کشور تایلند است و به عنوان بخش ضروری فرهنگ مردم تایلند از دوران کهن بر جای مانده است و قدمت آن با تاریخچه قوی تای آمیخته شده است . قرنها پیش ،قبیله ای به نام تای از سلطنت پادشاهی تای مونگ یا تای مو آنگ قبل از دوره بودا در سرزمین حاصل خیزی که در دو سمت رود هوانگ هو و رود یانگ تسه در سچوان وهوپی در جنوب چین قرار داشت،سکنی گزیدند که برای زنده ماندن و حفظ خانواده ،طایفه و ... همواره می جنگیدند .در آن زمان مردم تای مورد هجوم قرار گرفتند و به سمت جنوب مهاجرت کردند که در آنجا نیز مورد حمله غیر بومیان و وحشیان قرار گرفتند و اموال خود رااز دست دادند .امید به زنده ماندن در چنین شرایطی و احساس نیاز به حفاظت از خود ،این قبیله را به فکر انداخت تا همراه اسلحه های موجود در آن زمان از قسمتهای مختلف بدن نیز به عنوان ابزار تدافعی و تهاجمی در نبردهای تن به تن استفاده نمایند. بعدها،طوایف تای مونگ به صورت یک ملت مستقل با هم متحد گردیدند و در جنوب رودخانه مکونگ با تشکیل سرزمینی مستقل برای دفاع از سرزمین و جلوگیری از تاخت و تاز دشمنان هنرهای دفاعی را ابداع نمودند.روشهای دفاع از خود و تاکتیک ها و استراتژیها به شکل سیستماتیکی با سبک های ویژه در کتابچه های قوانین مبارزه ای چاسارت نوسته شده اند و تمام روشهای مبارزه ای که بر پایه آن میتوانستند دشمنان خود را از صحنه نبرد بیرون برانند در آنجا گنجاندهشد. چوپاسارت نشان داد که چگونه می توان با شمشیر ،چاقو، نیزه ،تبر و گرز و کلنگ جنگید و این قوانین به کتاب جنگجویان تبدیل ،و مرجعی شد برای کسانی که می خواستند مهارتهای مبارزه را بیاموزند و با وجود لحظه ها ،رفته رفته اسلحه های طبیعی وخدادادی بشر مانند ضربات مشت،ارنج ،زانو وپا که همیشه همراه آدمی است، جایگزین سلاح های واقعی گردد. ساق ها مانند چوبی بلند برای دفاع وضربه زدن ،بازوها به عنوان شمشیرهای دوتایی برای دفاع کردن ،مشتها برای خرد کردن و آرنجها به عنوان ضربات نیزه ،زانوها همانند گرز برای ضربه زدن ودفاع کردن و پاها نیز به عنوان چاقو وتبر به کار گرفته شدند،بدین گونه هر قسمت از بدن به عنوان مهارتی در مبارزه، به یک سلاح تبدیل شد و حالا یک هنر رزمی جدید یعنی موی تای پدید آمد.

تاریخچه جودو

هنر رزمی جودو که برخاسته از زاپن است جزو هنر های رزمی مثل کاراته و کونگ فو می باشد با این وجود بسیار متفاوت از از سایر هنر هی رزمی می باشد چرا که در آن مشت و لگد زدن ممنوع است.

جودو هنری رزمی است که اساسا گلاویز شدن در آن زیاد بوده و هدف آن زمین زدن ، گیر انداختن ، مهار کردن و حتی از کار انداختن بازوان حریف می باشد به گونه ای که منتهی به تسلیم وی شود. تاکید اصلی جودو روی توانایی به کار بردن نیروی حریف می باشد به گونه ای که منتهی به تسلیم شدن وی شود. جودو تنها یک مبارزه فیزیکی نمی باشد بلکه یک مبارزه فکری نیز هست بدین گونه که یک جودو کار موفق باید قادر باشد حرکات حریف را از قبل پیش بینی کند و با عکس العمل خود پاسخ مناسبی به آن بدهد.

بسیاری از افراد جودو را از سنین خردسالی و در سنین 5 یا 6 سالگی شروع می کنند و برخی این هنر را تا سنین بالا و در حدود سنین 60 یا 70 سالگی ادامه می دهند. این ورزش علاوه بر اینکه باعث حفظ آمادگی و آراستگی هنر آموزش می شود مهارتهای دفاع انفرادی خارق العاده ای را نیز به همراه دارد . جودو اوین هنر رزمی بود که به دلیل شهرت جهانی آن برای اولین بار در المپیک توکیو در سال 1964 وارد بازیهای المپیک شد. در حال حاضر در حدود 175 کشور در این رقابت ورزشی حضور دارند واین امر باعث شده تا این ورزش در بازیهای المپیک تبدیل به دومین ورزش جنجال برانگیز شود.

مزایای جودو:اولین مزیت جودو ایجاد آمادگی جسمانی فوق العاده در فرد است از این طریق فرد می تواند هم انعطاف پذیری وهم قدرت بدنی خود رابالا ببرد. تمرین فنون مربوط به جودو باعث می شود بدن قوی تر شده ومقاومت دستگاههای قلبی _عروقی بیشتر گردد.

هنر آموزان جودو می توانند قدرت تمرکز خود را بالا برده و دارای حافظه قوی شوند .این قابلیت ها نه تنها در تمرین جودو تاثیر مثبت دارند. هنر آموزان از طریق تعلیم ذهنی جودو یاد می گیرند چگونه در زیر فشارهای زندگی آرامش خود را حفظ کنند. این توانایی در همه چیز از رانندگی گرفته تا امتحان و از کسب در آمد گرفته تا ارتقا سطح زندگی و غیره تاثیر مثبت دارند.

برای خواندن تاریخچه رشته های کاراته،وینگ چون،سانداوانگ و کونگ فو پرتو آ به ادامه مطلب رجوع کنید

ادامه مطلب

+نوشته شده در سه شنبه بیست و سوم بهمن 1386ساعت10:21توسط علیرضا |

هنر در هنر